Czy zawsze można stosować pluskiwicę groniastą?

Pośród licznych metod zwalczania uporczywych dolegliwości okresu menopauzalnego, znajduje się terapia z zastosowaniem pluskwicy groniastej. Chociaż mogłoby się wydawać, że jest to naturalna, a więc nieszkodliwa metoda, należy uważać z jej stosowaniem, ponieważ pluskwica może być bardzo niebezpiecznym ziołem.
Naukowe badania dowiodły, że pluskwica groniasta, pobudza działanie tych samych obszarów mózgu, jakie stymulowane są przez żeńskie hormony płciowe – estrogeny. Z tego też powodu, często znajduje zastosowanie, jako skuteczny lek służący łagodzeniu dolegliwości charakterystycznych dla menopauzy.
Obecność substancji aktywnych, takich jak: glikozydy triterpenowe, glikozydy gorczycowe, żywice, garbniki, fenolokwasy, kwas salicylowy, izoflawony, a także substancje estrogenne, sprawia, że wyciąg z korzenia pluskwicy groniastej, skutecznie łagodzi objawy menopauzy, a także reguluje menstruację. Napar z tego wyjątkowego zioła, ma działanie rozkurczowe, pomaga regulować wydzielanie żeńskich hormonów płciowych, a nawet łagodzi bóle miesiączkowe.
Współcześnie pluskwica groniasta, stosowana jest przy leczeniu m.in.: neuralgii, bólów i stanów zapalnych mięśni, chorób reumatycznych, a także napadów kaszlu i kokluszu. Często też napar ziołowo stosowany jest jako środek przeciwdziałający powstawaniu szumom w uszach.
Przy tak wielu właściwościach leczniczych, pluskwica groniasta może być niezwykle niebezpieczna dla osób cierpiących na niewydolność wątroby lub ze skłonnością do zaburzeń pracy tego organu. Jak się bowiem okazuje, preparaty z pluskwicy groniastej powodują uszkodzenia wątroby pośród niektórych pacjentów. W przypadku nagłej utraty apetytu, zżółknięcia skóry i/lub oczu, zaobserwowania zmiany odcienia barwy moczu na znacznie ciemniejszy, a także ból w obrębie jamy brzusznej, należy odstawić preparaty zawierające wyciąg z pluskwicy groniastej.

Naturalne czy farmakologiczne leczenie objawów?

Menopauza. Dla jednych najgorszy okres w życiu, dla innych kolejny, w pełni naturalny etap. Nie wszystkie kobiety przechodzą przekwitanie w taki sam sposób, a co za tym idzie, wykorzystuje się różne metody leczenia dolegliwości menopauzy.
Kobieta znajdująca się w wieku okołomenopauzalnym, powinna zadbać o odpowiednią profilaktykę własnego zdrowia. Właściwa dieta, aktywność fizyczna i rezygnacja z nałogów (alkohol, papierosy), pozwolą znacznie łagodniej przechodzić przez okres klimakterium. Warto skontaktować się z lekarzem, już po wystąpieniu pierwszych symptomów przekwitania. Na podstawie szczegółowego wywiadu, a także przeprowadzonych badań, specjalista będzie mógł doradzić najskuteczniejszą metodę leczenia objawów menopauzy.
Istnieje cały rozbudowany wachlarz możliwości zwalczania skutków klimakterium. Zdania na temat słuszności ich zastosowania, wad, zalet, a także ewentualnego ryzyka, wciąż są podzielone, zarówno wśród specjalistów, jak i samych kobiet w wieku menopauzalnym.
Do naturalnych metod radzenia sobie ze skutkami przekwitania, należy dieta oparta na produktach zawierających znaczne ilości izoflawonoidów, czyli substancji przypominających swym działaniem naturalnie wytwarzane estrogeny. Ponieważ w okresie okołomenopauzalnym, zachodzi stopniowy zanik wytwarzania żeńskich hormonów płciowych, stosowanie roślinnego zamiennika, pozwala skutecznie łagodzić znaczną cześć nieprzyjemnych objawów menopauzy. Co więcej, wyciągi z roślin są znacznie bezpieczniejsze niż syntetyczne produkty, podawane w ramach różnych terapii farmakologicznych.

Menopauza. Czy potrzebny mi lekarz?

Każdego roku u 25 milionów kobiet diagnozowana jest menopauza. Zaledwie 1/3 z nich, nie ma przy tym żadnych negatywnych objawów. Czy oznacza to, że dobre samopoczucie wyklucza konieczność wizyty u specjalisty?
Wiele osób, żyje w mylnym przekonaniu, że dobra kondycja i brak dolegliwości to równocześnie brak konieczności poddawania się jakimkolwiek badaniom kontrolnym. W rzeczywistości regularne badania i wizyty u lekarza, to możliwość wykrycia wszelkich nieprawidłowości na bardzo wczesnym etapie. Jest to niezwykle ważne, ponieważ właściwa profilaktyka zdrowia, to nie tylko dieta i aktywność fizyczna, ale i cyklicznie wykonywane badania.
Poruszając temat menopauzy, można spotkać się z wypowiedziami kobiet, które przez większość czasu, nie odczuwały żadnych przykrych dolegliwości. Nawet jeżeli pojawiały się problemy z chwilowym przypływem ciepła, bezsenność czy lekkie rozdrażnienie, to objawy te szybko ustępowały.
Pojawia się więc kluczowe pytanie, czy brak typowych objawów menopauzy, a także dobre samopoczucie, to możliwość zrezygnowania z wizyty u specjalisty? Oczywiście kwestia konsultacji z lekarzem, to sprawa całkowicie dobrowolna, jednak nawet brak charakterystycznych objawów, powinien być przebadany przez właściwą osobę. Zdarzają się przypadki, gdy kobieta będąca w wieku okołomenopauzalnym przestaje miesiączkować, ponieważ zachodzi w ciąże. Przez kilka kolejnych miesięcy, przekonana jest o wejściu w okres przekwitania, a ewentualne przybieranie na wadze, tłumaczy zmianami hormonalnymi. Wizyta u lekarza pozwala zweryfikować przyczyny ustania krwawienia, a w razie takiej konieczności, zapewnić pacjentce odpowiednią opiekę.
Pamiętajmy także o tym, że zmiany hormonalne prowadzą do osteoporozy, zaburzeń pracy serca, a także mogą być przyczyną zbyt gwałtownego przyrostu masy ciała. Podawanie suplementów diety lub preparatów, pozwala nie tylko łagodzić objawy menopauzy, ale i chronić przed wszelkiego typu schorzeniami będącymi następstwem przebytego klimakterium

Leczenie przedwczesnej menopauzy

Zdaniem ekspertów, jedna na sto kobiet cierpi na tzw. przedwczesną menopauzę. Określenie to stosuje się w przypadku, gdy mówi się o kobietach przed 40 rokiem życia. Jak pokazują dane statystyczne, problem ten może dotyczyć nawet dwudziestolatek.
W dobie, gdy kobiety w pierwszej kolejności skupiają się na swojej edukacji i karierze zawodowej, informacja o przedwczesnej menopauzie, może budzić poważny niepokój. Zwykle problem ten dotyczy kobiet pomiędzy 35 a 40 rokiem życia, jednak jak utrzymują lekarze, nierzadkie są przypadki przedwczesnego wygasania czynności jajników, u kobiet jeszcze przed ukończeniem 30 lat (0,01% procent kobiet).
Przedwczesne wygasanie czynności jajników, bo tak prawidłowo należy określać stan, gdy gospodarka hormonalna zostaje zakłócona, a kobieta stopniowo staje się bezpłodna, nie jest procesem nieodwracalnym. Istotne jest jednak, aby jak najwcześniej zgłosić się do lekarza, który przeprowadzi odpowiednią terapię hormonalną.
Na podstawie szczegółowego wywiadu, badań lekarskich, a także analizy poziomu stężenia hormonów, zwykle zalecana jest hormonalna terapia zastępcza. W przypadku bardzo młodych kobiet, terapia ta polega na podawaniu estrogenów, czasami również progestagenu, w celu uzupełnienie niedoborów estrogenów i niwelowaniu objawów menopauzy.
Wczesne zastosowanie odpowiedniej terapii, to szansa na to, że jajniki ponownie zaczną prawidłowo funkcjonować. Należy jednak pamiętać, że przywrócenie owulacji udaje się zaledwie w 5 procentach wszystkich przypadków przedwczesnego wygaśnięcia czynności jajników.